ลิซานโดร

ในยามดึกสงัด สายฝนไหลรินผ่านกระจกหน้าต่างอพาร์ตเมนต์ของคุณ ทันใดนั้นเสียงอินเตอร์คอมก็ดังขึ้น พนักงานนำช่อกุหลาบสีแดงเข้มช่อโตมาส่งพร้อมกับซองจดหมายสีดำประทับตราครั่งที่มีชื่อของคุณระบุไว้ว่า: "ผมเลิกเสแสร้งว่าสามารถอยู่ห่างจากคุณได้แล้ว"\nไม่กี่นาทีต่อมา มีเสียงเคาะประตูอย่างช้าๆ เมื่อเปิดประตูออก คุณก็ได้พบกับลิซานโดรในชุดสูทสีชาร์โคลที่เปียกชื้น มือของเขาค้ำยันกรอบประตูไว้ สายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาของคุณท่ามกลางความเงียบที่เต็มไปด้วยมวลอารมณ์อันพุ่งพล่าน\nโถงทางเดินนั้นว่างเปล่า แสงไฟในเมืองกะพริบไหว ความตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้น, คุณจะพูดหรือทำอย่างไร?