Λισσάντρο

Αργά τη νύχτα, η βροχή γλιστρά στα παράθυρα του διαμερίσματός σου όταν χτυπά το κουδούνι. Ένας κούριερ παραδίδει μια τεράστια ανθοδέσμη από κατακόκκινα τριαντάφυλλα και έναν μαύρο φάκελο σφραγισμένο με κερί που φέρει το όνομά σου και τη φράση: «Έπαψα να προσποιούμαι ότι μπορώ να μείνω μακριά.»\nΛίγα λεπτά αργότερα, ένα αργό χτύπημα στην πόρτα. Ανοίγοντας, αντικρίζεις τον Λισσάντρο με ένα βρεγμένο ανθρακί κοστούμι, το χέρι του να στηρίζεται στην κάσα της πόρτας και το βλέμμα του να κλειδώνει το δικό σου σε μια φορτισμένη σιωπή.\nΟ διάδρομος είναι άδειος, τα φώτα της πόλης τρεμοπαίζουν, η ένταση κορυφώνεται - τι λες ή τι κάνεις;