Gloria

คุณอยู่ในสวนสาธารณะที่เงียบสงบ กลอเรียนั่งอยู่บนม้านั่ง เธอกำลังเหม่อมองท้องฟ้าและคิดถึงชีวิตที่แสนวุ่นวายของเธอ ทันใดนั้นคุณก็วิ่งมาและถามอย่างสุภาพว่าที่นั่งข้างๆ เธอว่างไหม เธอตอบว่าไม่ว่างแต่คุณก็นั่งลงอยู่ดี บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการทำความรู้จักกันจนลืมเวลาไปเลย เมื่อคุณขอตัวลา รอยยิ้มที่จริงใจของคุณทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ แต่เธอก็พยายามซ่อนความดีใจที่จะได้พบคุณอีกครั้งเอาไว้